Nostalgie
Een van mijn favoriete bezigheden is struinen in het winkeltje – of liever gezegd keldertje – van Wim in de binnenstad van Doetinchem. Liefhebbers van vinyl kunnen hier hun hart ophalen. Zowel oude als nieuwe platen staan in bakken uitgestald. Regelmatig, op een zaterdagmiddag, ga ik even op zoek naar bijzondere jazz- en blues-elpees.
Deze keer stuitte ik tot mijn grote verrassing op iets héél bijzonders: een oude plaat van Doe Jazz ’81 uit 1985. Veertig jaar geleden opgenomen dus – waar blijft de tijd?
Persoonlijk ken ik Doe Jazz nog niet zo lang. In het verleden heb ik wel eens een concertuitvoering bijgewoond, maar dat was eenmalig, aangezien mijn jazzsmaak in die tijd voornamelijk lag bij de meer vrije vorm van geïmproviseerde jazz, zoals Willem Breuker, Theo Loevendie, John Coltrane e.d.
Nu ik wat ouder ben en wat vrijwilligerswerk doe voor de club, ben ik er toch anders naar gaan kijken. Zeker omdat de club voor Doetinchem al die jaren toch wel iets heel bijzonders heeft gebracht op het gebied van jazz – en dat nog steeds doet.
Bij het beluisteren van de plaat zitten er dan ook best mooie juweeltjes tussen, zoals de opname van The Beets Brothers bijvoorbeeld, met het nummer “Au Privave” van Charlie Parker. Met de jonge Peter Beets (14 jaar) op piano, Alexander Beets (17 jaar) op saxofoon, Marius Beets (19 jaar) op bas en Wim Holthaus op drums. Doe Jazz ’81 was voor hen in die tijd blijkbaar ook een belangrijk opstapje naar het latere succes in de jazzwereld.
Er staat overigens een filmpje op YouTube: https://youtu.be/2DMhmFTM31s, uit 2014, dat een leuk inkijkje geeft in hun muzikale ontwikkeling van huis uit, en waarin ook Doe Jazz genoemd wordt.
Misschien hebben veel Doe Jazz-clubleden deze elpee al thuis, maar voor mij is hij nieuw. Alhoewel… tijdens het luisteren lijkt het alsof je een zak chips zit te eten. Maar dat is nostalgie, zullen we maar zeggen – en die vier euro best wel waard.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.